من یک لیبرالم

دانشجویان لیبرال دانشگاه های تهران به عنوان بخشی از جنبش دانشجویی پیش از این طی چند بیانیه نسبت به سیاست های محدود کننده و انحصارطلبانه ی حاکمیت در دانشگاه ها هشدار داده بودند. آن هشدارها همان گونه که انتظار می رفت، مانند تمامی هشدارها و انتقادات گروه های منتقد با بی توجهی حاکمیت مواجه شد.

حاکمیت نسبت به مخالفین و منتقدین کوچکترین شفقت و تحملی ندارد. مرزهای آزادی بیان اکنون به مدار صفر درجه نزدیک می شوند. چوب حذف و شلاق سانسور هر روز بر گرده ی فعالین دانشجویی، سیاسی و مدنی می نشیند. روزی نیست که خبر بازداشت، احضار، محرومیت از تحصیل و محکومیت یک فعال عرصه جامعه مدنی به گوش نرسد. در شرایط کنونی همه گروه ها و همه صداهای متفاوت اندکی کمتر یا کمی بیشتر قربانی سیاست های ناقض حقوق بشر بنیادگرایان حاکم هستند. طی این مدت دانشجویان لیبرال نیز از قاعده ی سرکوب صدای مخالف به هر قیمت مستثنی نبوده اند. بازداشت مسعود حبیبی در ۱۸ تیرماه امسال و اخیرا حکم غیر قانونی محکومیت دوسال حبس(معلق به مدت ۵سال) برای امیرحسین اعتمادی، از فعالین سرشناس لیبرال، و همچنین احضار یکی دیگر از چهره های سرشناس جریان دانشجویان لیبرال، تنها گوشه ای از فشارهایی است که دانشجویان لیبرال همپای دیگر مخالفین و منتقدین سیاست های کنونی متحمل می شوند.

حاکمیت، اما از این فشارها و تضییقات طرفی نخواهد بست. بنیادگرایان حاکم با این گونه اعمال انحصارطلبانه تنها پل های پشت سر خود را خراب می کنند و با سرعتی سرسام آور مسیر سقوط و انحطاط را می پیمایند. ما ضمن دعوت تمامی فعالان مدنی به مقاومت و پایداری در عین حفظ عقلانیت و متانت سیاسی، بار دیگر بر خواست خود مبنی بر آزادی کلیه زندانیان عقیدتی و سیاسی و پایبندی جمهوری اسلامی به تعهدات بین المللی اش در خصوص رعایت حقوق بشر پای فشاری می کنیم.